Leo, Jan en Rolina, het bestuur van Stichting Willibrordus Draait Door.
Leo, Jan en Rolina, het bestuur van Stichting Willibrordus Draait Door. Foto: aangeleverd

‘Alleen het gras moet nog worden gemaaid’

Algemeen

HEILOO - Op 26, 27 en 28 mei geeft Heiloo een feestje: Landgoed Willibrordus zal drie dagen bol staan van muziek, theater, kinderentertainment en een vleugje kunst. Dit jaar staat het festival in het teken van de regio: bekende en onbekende artiesten uit de regio krijgen een podium, inclusief een paar ‘dwaalgasten’ zoals Ellen ten Damme en Alex Roeka. 

Het bestuur van Stichting Willibrordus Draait Door (WDD), bestaande uit Jan Bellekom, Rolina Boekel-Arp en Leo Gouwerok maken zich met hun bijna veertig vrijwilligers op voor een drukke week vanuit het crisiscentrum op het Willibrordusterrein. “Een crisiscentrum kan ik het trouwens niet noemen, wij zijn er namelijk helemaal klaar voor. Alleen het gras moet nog worden gemaaid”, grapt Jan tijdens het interview dat een week voor het festival plaatsvindt.

Het bloed kruipt waar het niet gaan kan
Hoewel veel mensen denken dat de eerste editie van WDD in 2014 slechts een sneakpreview was voor het begin van het theaterseizoen reikt het ontstaan van WDD eigenlijk terug naar de jaren zeventig/tachtig. De roots van Jan en Leo liggen namelijk bij het befaamde poppodium Buk Buk aan de Pastoor van Muijenweg, nu beter bekend als het thuishonk van Jongerenwerk Heiloo.

De mannen verzorgden de programmering en haalden grote buitenlandse artiesten naar Heiloo waar duizenden mensen op af kwamen. “We hadden ooit zelfs de Japanse heavymetalband Loudness in de Buk, dat was uniek”, glimlacht Leo. Na een uitstapje naar het bedrijfsleven kwamen de heren in 2013 weer bij elkaar om de scepter over de Cultuurkoepel te zwaaien, en ook dit leverde Heiloo weer beroemde artiesten op die graag optreden op deze prachtige locatie. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan en Jan en Leo waren terug in hun comfortzone.

Stichting De Buitenkans was samen met Kunstgetij in 2013 de initiatiefnemer van Willibrordus Draait Door maar omdat het festival financieel zijn eigen broek moet ophouden was het van belang dat er een aparte stichting kwam. Leo en Jan, die voor de programmering van de Cultuurkoepel wekelijks bij elkaar kwamen, pakten het op. Rolina sloot zich in 2015 bij de heren aan en ieder bestuurslid heeft zijn eigen taak. “Maar eigenlijk leggen we alles bij Leo op zijn bureau”, grapt Jan terwijl iedereen heel hard moet lachen. De sfeer op kantoor is prima en de organisatie is er klaar voor, dat voel je.

Post-its, prijsonderhandelingen en vergunningen
De voorbereiding voor WDD editie 2022 kwam laat op gang door de onzekerheid rond de coronamaatregelen. Terwijl de organisatie normaal gesproken na het opruimen gelijk start met het voorbereiden van de volgende editie, gaf de organisatie zichzelf pas in januari groen licht. Het puzzelen begon: er moest onderhandeld worden met de 34 muziek- en theatergezelschappen, de vrijwilligers moesten worden benaderd, door middel van post-its op een A4-papier werd het terrein ingedeeld, en heel belangrijk was natuurlijk dat het vergunningstraject moest worden ingezet.

Nu, in de laatste week, zal er fysiek zwaar werk verricht moeten worden: van waterleiding en elektra dat moet worden aangelegd tot podia die opgebouwd moeten worden tot dranghekken en toiletten die moeten worden geplaatst. Maar tijdens het festival is het ook bikkelen: “Eigenlijk zien wij nooit iets van de optredens. Er is namelijk altijd wat”, vertelt Rolina.

“Het leukste van de organisatie van zoiets groots is dat je het met elkaar doet. Elke avond na sluiting van het festivalterrein komen we met de vrijwilligers bijeen en dan roepen we: Yes we did it!”, vertelt Rolina enthousiast. Jan vult aan: “Met zo’n mooie programmering op zo’n unieke plek, midden in het dorp, krijg je een enorm saamhorig en feestelijk gevoel. Het is echt voeding voor de geest, zoals beschreven op onze website, en daar doen we het voor.”

Meer informatie over het programma vind je op www.willibrordusdraaitdoor.nl

Een kraan van 75 meter hoog werd aangerukt om het licht in het kruis van de Cultuurkoepel te repareren.
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief