Recensie Prullaria Falkland

DE POPPENKAST DIE THEATER WERD

" DE DOERAKKER, DE DOERAKKER!" flaptoeterde de vele kinderen die gekomen waren naar de voorstelling Prullaria die Falkland Toneel afgelopen weekend speelde in Theater de Beun. Regisseur en schrijver van het stuk Marius Prein deed zijn poppenkast achtergrond eer aan met de licht komische kindervoorstelling vol interactieve momenten en archetypische personages.

Prullaria speelt zich af in Prullenland waar Prullen en Krimpfen wonen. Ze lijken heel erg op mensen, maar spreken een beetje anders. Zo worden handen grijpers genoemd en wordt praten flaptuiten. Prullenland wordt geregeerd door Koning Rep (Rob van 't Wout) die een bui van pé (rot humeur) krijgt als zaken niet op de juiste tijd en op de juiste manier worden gedaan. Alex (Allard de Graaf), een onbeduidende prul en Sinkel (Edo Postma), een middenmoter met zijn eigen ruilhandel, komen erachter dat de tijdtikker (klok) is verdwenen waardoor Koning Rep een bui van pé begint te krijgen. Al snel weten ze met behulp van het publiek erachter te komen dat de Doerakker (Wob de Vries) uit het buurland Maling de tijdtikker heeft gestolen. Nadat de eerste de beste mini-ster (Margret Dekker) faalt in het terughalen van de tijdtikker nemen Alex en Sinkel, met behulp van hun vrienden Brulboei (Richard Loos), Sirene (Myrthe Veer) en O-O-Frats (Marianne Rutgers), het heft in eigen handen.

Marius Prein heeft met zijn stuk Prullaria de archetypes en verhaallijnen van het poppenkast spel in het theater gebracht. Dit wil geenszins zeggen dat Prullaria een poppenkast is, want hoewel er vele elementen herkenbaar naar voren komen heeft de schrijver het verhaal en de personages genoeg inhoud meegegeven zodat zij goed tot hun recht komen in het theater. In de regiekeuzes waren echter dezelfde poppenkast elementen terug te vinden en waar zij in het verhaal en de personages heel goed werkten, was dit in het spel en de vormgeving niet het geval. Zo werd er voortdurend door de spelers naar het publiek toe gespeeld wat bij de interactieve momenten met de zaal zeer logisch is, maar in de scènes waar even geen interactie met het publiek was zorgde voor vertraging. Ook de bordjes boven de vele doorgangen en plekken op het toneel waarop stond aangegeven wat zich daar bevond, waren in mijn ogen overbodig en een onderschatting van de intelligentie van het publiek. Wel moet ik aangegeven dat de spelers zeer goed waren geregisseerd op de interactie met de zaal en het omgaan met vele roepende kinderen.

Het enthousiasme en het plezier die de cast van Prularia tentoonspreid zijn een feestje om naar te kijken. Hier moet in het bijzonder genoemd worden de magie die er lijkt te ontstaan tussen de hoofdrolspelers Allard de Graaf en Edo Postma. Zij weten samen met Rob van 't Wout het spel tot zo'n hoog niveau te krijgen dat professionals er nog van zouden kunnen leren.

Falkland Toneel heeft bewezen dat zij hun interne talenten de kans geven en erkennen. Een gedurfde keuze die bij de voorstelling Prullaria zeer goed uitpakt. Marius Prein blijkt een begenadigd schrijver en regisseur te zijn waar we hopelijk nog vaker van gaan horen.

Bastiaan Toorenent.