Zonnewende
Nee, dit is geen misplaatst stukje dat eigenlijk eind juni geplaatst had moeten worden. Met gemopper van mij, over de teleurstellende zonsondergang op de langste dag dit jaar. Wat wel echt zo was trouwens.
December is de maand van de tradities. Pakjesavond met volle zakken, lootjes of een dobbelspel. Of met zijn allen gewoon achter de gourmetschotel. Dan 6 december met een noodgang de boom erin, shoppen voor nette feestkleding en nadenken over drie dagen schransen. Wordt het een brunch of een sjiek vijfgangendiner? Natuurlijk wordt deze maand traditiegetrouw afgesloten - voor het laatst, tot zware teleurstelling van mijn kinderen - met een grote knal! Voorafgegaan door een borrel, een oliebol en een familiespel. Of de oudejaarsconference.
Maar er is een ondergeschoven kindje deze decembermaand. Een dag die niemand echt speciaal vindt. Nu wil ik niet per se pleiten voor nóg een extra feestdag met de bijbehorende verplichting. We hebben al genoeg vlekken in onze nek van deze dagen. Maar er zijn opties, ik heb bijvoorbeeld Tweede Kerstdag geschrapt.
Het is nog niet eens zo gek lang geleden, bekeken in het perspectief van het bestaan van de mensheid, de aarde of gewoon de eeuwigheid, dat de kerk had besloten om het nieuwe jaar op 1 januari in te zetten. Hiervoor werd het begin van de lente als start van een nieuw jaar gezien. Maar technisch gezien is natuurlijk de winterzonnewende, de kortste dag, pas echt het kantelpunt.
Daarom hebben wij sinds vorig jaar het joelfeest (yule) toegevoegd aan de drukke maand. Het feest van het terugkerend licht, het startpunt van het lengen van de dagen en dus eigenlijk het begin van een nieuw jaar. Het is een van de oudste wintervieringen en met zijn noordelijke oorsprong, bijna meer passend bij ons Nederlanders dan kerst.
Dus zet het alvast voor volgend jaar in de agenda: maandag 21 december 2026 - yule.
Fijne feestdagen, en op naar de lente!