Google luistert mij af
Waar zijn mijn stick, tas en scheenbeschermers? Na een lange winterstop start de tweede helft van het hockeyseizoen. Heb ik er zin in? Nou, je moet je er weer even toe zetten want al die vrije weekenden zijn ook wel lekker. Het rare is dat, naarmate je ouder wordt, je die vrije weekenden meer gaat waarderen.
Toen ik nog jong was kon ik niet wachten om weer te beginnen en leken we wel koeien die in de lente de wei in gaan. Nu ik ouder ben zie ik op tegen het in beweging brengen van die stramme spieren en stroeve gewrichten. Met een schuin oog kijk ik naar die online advertenties van crèmes en gelletjes die goed zouden zijn voor je gewrichten. Hoe weten ze dat ik daar behoefte aan heb? Ik hoef hier maar aan te denken of ik zie online allemaal van dat soort reclames voorbijkomen. Leest Google tegenwoordig ook al mijn gedachten en laten ze daar een algoritme op los?
Best eng eigenlijk. Ze weten alles van je. Kijk maar eens naar jezelf. Zodra je denkt iets nodig te hebben, zie je meteen al die reclames online voorbijkomen. Plan je een fietsvakantie, dan komen er allemaal fietsen voorbij. Denk je aan wandelen in de Ardennen, dan word je overspoeld met wandelschoenen in reclames. Zin in de zon? Dan komt Sunweb of Corendon ineens oppoppen in je beeld.
Wat nu als ik ga denken dat ik hele soepele spieren en gewrichten heb? Zie ik dan die ouderdomsreclames niet meer, maar zie ik jonge hippe advertenties voorbijkomen? Ik beeld me dat in, kijk online en zie… rollators, steunkousen en inlegzolen. Hmmm, dat werkt dus niet. Dan toch maar zo’n gewrichtsgel kopen en hopen dat het werkt komend weekend, zodat ik als een jong veulen in de wei kan lopen.