Absurd
Ondanks de ernst van de situatie in het scangebied van supermarkten valt er incidenteel nog wel eens te lachen. Mens en digitale machine, het schuurt nog steeds. Zo’n scankassa is natuurlijk een onpersoonlijk onding met alleen het praktisch voordeel van snelheid en het nadeel van diefstal.
Een personeelskassa heeft oponthoud als nadeel, maar is soms de bres in de muur tussen caissière en klant. Hé, zie ik iets? Blij gezicht. Jaha, veel gegeten, maar het is uitgerekend in de vakantie. Leuk! Nou veel sterkte hoor. Dank u wel en ik wens u een fijne dag.
Laatst ook, waar gebeurd. Ik had iets vergeten, bananen in dit geval. Even later schiet ik met een trosje in de hand naar de eerste de beste scankassa en houd de tros voor de scan. Boe noch bah noch piep. Draaien en weer proberen. Ah, product zonder streepjescode-knop aangetikt. Geen reactie. Winkelmevrouw achter me: ‘Meneer, u mag ze eerst even wegen.’ Ach ja natuurlijk mag dat. Onder haar toeziend oog weeg ik ze en druk op BON. Met bananen en bon naar de scan is één stap verderop.
Wederom onder haar toeziend oog scan ik de bon, maar de druk op de knop BETAAL is vruchteloos. Huh? In plaats daarvan geeft de display de mededeling dat mijn boodschappen door een medewerker gecontroleerd zullen worden. Dat die medewerker al de hele procedure pal achter me staat en me alle voorgeschreven handelingen heeft zien uitvoeren, weet die machine natuurlijk niet. Zij dus tikt met haar scanapparaat op mijn aankoop, alsof de straling gemeten moet worden. Klopt, zegt ze. Laat ik nou vermoeden dat ze dat vanaf het begin geweten moet hebben.
De mens die al dit ingewikkelds ontworpen heeft, moet eerst zijn diploma ‘mensenkennis’ maar eens halen. Verder wens ik u nog een fijne dag.