Laat de zomer maar komen
Terwijl ik ergens op een camping in de Ardennen met 14 graden in mij caravan zat las ik: Hoera, Het Baafje is weer open! Normaal zou ik dan mopperen dat het toch veel te koud is om buiten te zwemmen, gevolgd door mijn algemene afkeur voor zwembaden (Iets met pleisters en plas). Maar dit jaar echter hield ik mij in en was ik net als heel Heiloo blij. Wat fijn dat het gelukt is om dit voor elkaar te krijgen!
Ik dacht aan al die keren dat mijn kinderen vragen of ze nog éven een uurtje kunnen gaan zwemmen samen met een vriendje of klasgenootjes. En hoe makkelijk het dan is, dat ze er zelf even op de fiets heen kunnen. Ik dacht aan de keren dat onze school met alle leerlingen samen lekker kon zwemmen daar, al was het de afgelopen keer wel erg fris. En ondanks mijn afkeer van zwembaden in het algemeen, ben ik toch zelf ook af en toe wezen poedelen in het water van Het Baafje. Als het 35 graden is, wie gaat er dan nog op de fiets naar het strand? Snel sla je dan bij de Zeeweg rechtsaf en voor je het weet lig je er in. Heerlijk.
Mijn jongste zoon doet al ongeveer driehonderdtachtig jaar over het halen van zijn zwemdiploma maar er zit eindelijk schot in de zaak. Zoals de zaken er nu voorstaan kan ook hij hoogstwaarschijnlijk dit seizoen nog zonder bandjes in het diepe van Het Baafje duiken. Dit had ik een paar maanden geleden nog niet voor mogelijk gehouden, en niet alleen omdat hij toen nog zonk als een baksteen. Dus niet raar opkijken wanneer je binnenkort een moeder juichend langs de kant van het zwembad ziet staan en een lange slungel van bijna negen een paar slagen zwemt zonder koppie onder te gaan.