Adem in, adem uit, en laat het los
Sione Prosper en ik kennen elkaar van de hondenuitlaterij. Haar hondje heet Milo, net als mijn zoon. Toegegeven, een vage connectie, maar Cruijff zei het al: ‘Toeval is logisch’. En hij had gelijk, want Sione en ik ontdekten dat we in de vorige eeuw in dezelfde periode – als kinderen - op Curaçao hebben gewoond. Zij is daar geboren, ik was import. Kunuku kinderen, dus!
Samen met man Onno kwam ze naar Heiloo voor de ruimte. Met twee kleine kinderen was dat toch prettiger dan een huisje tegen de binnenstad van Alkmaar aan. ‘Adem in, adem uit, en laat het los’,’ zegt Sione altijd en waar kan dat beter dan hier in Heiloo?
Inmiddels zijn de kinderen ouder (bijna tegen plafondhoogte aan) en eerlijk is eerlijk: soms laait het verlangen naar de grote stad op. Terugverhuizen is een optie, maar ach, een dorp is leuk en Alkmaar om de hoek.
Sione werkt als docent Nederlands voor de onderbouw vmbo, havo en vwo en mavo-bovenbouw op scholengemeenschap Willem Blaeu. Dat is dankbaar werk, want ze is in de loop der jaren veel mensen tegengekomen die moeite hebben om zich staande te houden als het gaat om lees- en schrijfvaardigheid. Hoe eerder (en jonger) we daarmee aan de slag kunnen, hoe beter.
‘Adem in, adem uit, en laat het los’, is overigens makkelijker gezegd dan gedaan, waarschuwt Sione. In deze wereld draag je vele petten en voor je het weet kun je die van jezelf niet meer vinden.
Koester dus je uitlaatklep! Maar hoe doe je dat? Door bijvoorbeeld een basgitaar aan te schaffen. Zo laadt Sione haar batterij in no-time weer op. Niet in een band, overigens, maar gewoon lekker thuis, achter het bureau, met de koptelefoon op.
Logisch van die koptelefoon, want zo ruimdenkend zullen de buren toch ook niet zijn. Het is hier verdorie geen Alkmaar.