Heiloo

Column Johan Steenhoek: 'Houden zo'

  Column

Johan Steenhoek is schrijver en ondernemer. De helft van zijn tijd woont hij in Duitsland en de andere helft in Heiloo. In zijn columns beschrijft hij het leven in beide landen.

Houden zo

Ik fiets vanaf de Rosendaal het GGZ terrein op en sla linksaf bij theeschenkerij de Trog, vandaag geen appelgebak. Daarna rijd ik om de werkplaats heen en passeer aan mijn linkerhand het gebouw 'de Beuk' bij het voetbalveld. Daar waar ik met Leo en René mijn zestigste verjaardag vierde. De letter 'e' van 'de Beuk' is slecht te lezen doordat we die destijds hadden afgeplakt als verwijzing naar ons roemruchte Buk-Buk verleden. Het verwijderen van het plakband heeft onuitwisbare sporen achtergelaten. Vandalisme door puberende bejaarden.

Ik rijd verder en passeer het hertenkampje, wat is het hier mooi. Bij het hoofdgebouw denk ik aan Wenhua Zheng, die naalden stak in mijn knieholte en nek om mij van de rugpijn af te helpen en die vergeefs heeft getracht heeft om mij de beginselen van Tai Chi bij te brengen. Vervolgens ga ik onder de zuidelijke doorgang door en parkeer mijn fiets voor de hoofdingang van het gebouw, dat op een schilderij wat in mijn woonkamer hangt prominent aanwezig is. Hier ga ik twee Uitkijkposten ophalen die Janneke voor mij bewaard heeft. Uitgerekend de uitgave waarin mijn foto prijkt en waarin kond wordt gedaan van het verschijnen van mijn eerste boek, vond ik bij terugkomst uit Duitsland niet op de deurmat.

Met mijn twee krantjes onder de arm vervolg ik mijn weg en neem de noord-doorgang weer terug en fiets langs de verhalenkamer, waar ik kortgeleden ook twee keer mijn verhaal mocht vertellen. Ik denk terug aan de mooie dagen van het 'Willibrordus draait door' festival waar ik met vele bekenden en vrienden gezellig een biertje dronk en ik naar muziek luisterde van amateurs en beroepsartiesten. Waar Nico Adrichem drie dagen met een grote glimlach heeft rondgelopen en waar vele ex Buk-Bukkers als vrijwilligers actief waren. Niet alleen de toenmalige Bukkers die ruim 35 jaar geleden de Buk groot maakten, maar ook hun kinderen, achter de bar of op een van de podia. Wat is dit een geweldig dorp en wat zal ik het ooit missen.

Heiloo is mooi, nee….

Heilooers zijn mooi, houden zo.

Meer berichten