De ravage in de kerk was enorm na de brand.
De ravage in de kerk was enorm na de brand. (Foto: Kees Bos)
video

De Corneliuskerk één jaar na de verwoestende brand

LIMMEN - Niemand in Limmen zal 3 mei 2018 snel vergeten: de geliefde Corneliuskerk stond in brand. Precies een jaar later lijkt de pijn om de brand al flink gesleten. De wederopbouw verloopt voorspoedig en vooral ook de inzet van alle vrijwilligers uit het dorp geeft de pastor van de kerk een goed gevoel, zo is te lezen bij mediapartner NH Nieuws.

Pastor Johan Olling loopt een jaar na de brand met een 'goed gevoel' door de Corneliuskerk. Het herstel gaat voorspoedig: het dak kon voor de winter worden gesloten, bijna alle leitjes liggen erop en de werkzaamheden aan het plafond en gewelven wordt de komende maanden afgerond.

Toch zal hij, en velen met hem, die derde mei nooit vergeten. Even na 17.30 uur komt er rook uit de katholieke kerk in het centrum van Limmen. Niet veel later slaan de vlammen uit het dak. Een dag later is de schade goed te zien: het dak is grotendeels verdwenen en het interieur vernield en zwartgeblakerd.

"Kun je je de puinhoop hier nog voorstellen?", memoreert Olling terwijl hij tussen de steigers in de kerk rondloopt. "Moet je zien wat er in een jaar tijd kan gebeuren." Daarmee wordt naast de inzet van de bouwers ook de rol van alle vrijwilligers door de pastor geroemd.

"Gerard Beentjes die onder meer de vernielde kroonluchter en godslamp eigenhandig herstelde, en Tebbe Tebbens die al vier maanden bezig is het Corneliusschilderij opnieuw te maken", somt Olling een tweetal vrijwilligers op. Al die 'handen-uit-de-mouwen', maar ook medeleven en steun, maken de pijn inmiddels draaglijk voor de pastor.

"Zelf weet ik nog precies waar ik die 3e mei was. We waren op parochiereis door Ierland We hadden net met zo'n 40 parochianen de kathedraal en museum in Armagh verlaten. Opeens gingen, bijna tegelijk bij iedereen de telefoons af. Foto's en filmpjes werden aan elkaar getoond, Informatie werd ingewonnen en er werd contact opgenomen met het thuisfront met de vraag wat we als Limmer reisgezelschap moesten doen. Je bent machteloos. Je wilt alles, maar kan niets. We hebben in goed overleg de reis – op sommige momenten onwezenlijk – vervolgt.

Wat er bij terugkomst van de reis in Limmen gebeurde, zullen we niet gauw vergeten. We kwamen die donderdagavond na de bloemendagen laat in Limmen aan. Tot onze verrassing stond er een grote menigte voor de kerk op ons te wachten. Een kippenvel-moment. Wat er toen gebeurde was heel emotioneel, hartverwarmend en tekenend als het gaat om de gemeenschapszin in Limmen. Troostend en helend was het om elkaar te kunnen omhelzen en woorden te zoeken over wat de brand een ieder had gedaan. Er vond een soort dorpssamensmelting plaats in het delen van het verdriet. Die gemeenschapszin merken we nog elke dag als het gaat om de voorspoedige opbouw, de hulp en inzet van velen, de betrokkenheid, de financiële bijdragen en adhesie betuigingen. Het is wel heel jammer dat de kerk deze bloemendagen niet te bezichtigen was. De werkzaamheden en steigers laten het niet toe de kerk te betreden."

Positiviteit
"Na de brand in de Parijse Notre-Dame kwamen mensen ook vragen hoe wij dat verdriet daar, en hier een jaar geleden, ervoeren. Nou, het valt eigenlijk allemaal wel een beetje mee. Omdat er zoveel positieve dingen gebeuren. Dat drukt alle verdriet weg."

NH Nieuws maakte onderstaande videoreportage:

Lees ook: 
Zeer grote brand Cornelius kerk Limmen
"Een warme zon schijnt over de kerk en Limmen"
Vlag in top bij Corneliuskerk Limmen
Dak afgebrande Corneliuskerk Limmen dicht: "Laat de witte Kerst maar komen"
Verwoest schilderij keert toch terug naar Corneliuskerk

Meer berichten